10 obowiązkowych faktów na temat Cysterny Bazyliki

Pierwotnie zbudowana do przechowywania wody, cysterna popadła w ruinę po podboju osmańskim. Odkryty na nowo w XIX wieku, został odrestaurowany i otwarty dla publiczności w 1987 roku jako muzeum i przestrzeń eventowa. Na przestrzeni lat odbywały się tu koncerty, spektakle świetlne, wystawy, a nawet pokazy mody, łącząc historię, sztukę i rozrywkę w wyjątkowym otoczeniu.

Wyjątkowe piękno Cysterny Bazyliki przyciągnęło filmowców, którzy nakręcili w niej kilka filmów. Godne uwagi filmy to Inferno i From Russia with Love, w których niesamowita atmosfera cysterny służyła jako dramatyczne tło, w tym sceny w filmie o Jamesie Bondzie, zwiększając jej urok i znaczenie kulturowe.

Cysterna pełniła różne tajne funkcje, w tym funkcjonowała jako mennica w czasach osmańskich, co pokazuje jej zdolność do adaptacji w czasie. Choć nie jest on otwarty dla zwiedzających, jego głębiny kryją ukryte skarby. Nurkowie archeologiczni odkryli starożytne artefakty, odłamki ceramiki i zatopioną kolumnę ozdobioną bizantyjskimi symbolami.

Nazwana na cześć znajdującej się powyżej bazyliki Stoa, cysterna mogła być wykorzystywana do ceremonii religijnych w okresach prześladowań. Odkryj Bazylikę Głowy, komnatę ozdobioną krzyżem, prawdopodobnie używaną do bizantyjskich rytuałów. Ta ukryta komora dodaje intrygującą warstwę do bogatej historii cysterny.

Choć starożytne, źródło wody w Cysternie Bazyliki pozostaje tajemnicze. Podczas gdy akwedukty z miejsc takich jak Las Belgradzki początkowo dostarczały wodę, dokładne trasy i mechanizmy wciąż stanowią zagadkę dla historyków i inżynierów.

Cysterna Bazyliki przetrwała około 22 znaczące trzęsienia ziemi od czasu jej budowy. Odporność ta podkreśla niezwykły kunszt bizantyjskich budowniczych.

Wśród 336 marmurowych kolumn, które podtrzymują konstrukcję cysterny, wiele zostało odzyskanych i ponownie wykorzystanych ze starożytnych greckich i rzymskich świątyń i ruin, dodając warstwę historycznego bogactwa do jej architektury.

Obecność Cysterny Bazyliki, wraz z innymi połączonymi ze sobą cysternami wodnymi, odegrała kluczową rolę w obronie Konstantynopola, przyczyniając się do zdolności miasta do wytrzymania oblężeń wroga przez prawie 1000 lat.