Yerebatan Sarnıcı'nda biri yan, diğeri baş aşağı yerleştirilmiş iki Medusa başı bulunmaktadır. Eski kalıntılardan dönüştürülen yapılar, su sarayına ihtişamlı ve gizemli bir hava katıyor.

Sarnıcın inşası için geçen 38 yıl içinde birkaç yüz kölenin öldüğüne inanılmaktadır. Sarnıçta onların anısını onurlandırmak için tavus kuşları, sarkık dallar ve ağaç yapraklarıyla işlenmiş bir 'Ağlayan Sütun' bulunmaktadır.

Sarnıca girdiğinizde, mermer sütunlara ve Medusa başlarına nasıl gidilir, 52 basamaklı bir taş merdivenden inmeniz gerekiyor. Basamakları inerken yavaş yavaş sütunları ve suyun yükseldiğini göreceksiniz.

Yerebatan Sarnıcı Müzesi'nin en önemli öne çıkanlarından biri, uzun boylu duran ve çatıyı destekleyen 336 mermer sütunudur. Bu sütunlar farklı stil ve oymalar sergileyerek su sarayının mimari güzelliğine katkıda bulunmaktadır.

Sarnıcı keşfederken, odalara ve sütunlara yaklaşmak için ahşap yürüme yollarını kullanmanız gerekir. Bu yürüyüş yolları, Yeraltı Sarnıcının mimari güzelliğini keşfetmek için uygun ve güvenli bir yol sağlar.

Su dolu sarnıcın huzurlu manzarasını seyredin. Aynaya benzeyen yansımalar, bir zamanlar Konstantinopolis'in Büyük Sarayı'na su sağlayan mühendislik harikası sarnıcı düşünmenizi sağlıyor.

Türkiye'deki Osmanlı yönetimi sırasında Yerebatan Sarnıcı, Topkapı Sarayı ve İmparatorluk Haremi'ne su sağlamıştır. Ancak, İmparatorluğun dağılmasıyla birlikte, Hollandalı gezgin Petrus Gyllius tesisi restore edip sütunları ve iç mekanları aydınlatmak için ışıklar yerleştirene kadar kullanılmaz hale geldi. Burası 1987 yılında halka açılmıştır.